Tag Archives: ცხოვრება

ცხოვრება შეცდომებით და შეცდომების გარეშე

20 აპრილი

აქსიომას წამოუწყია თამაში, შემდეგ გვირილაც ჩაუთრევია და პატარა გაუწონასწრებელი ფსიქოპატიც აიყოლიეს. 1 ირმის ნახტომი და უკვე ჩემთან იყვნენ. წლის დაგვიანებით არა, მაგრამ ცოტა გვიან მეც ვეხმაურები.

ცხოვრება შეცდომებით და შეცდომების გარეშე.

სხვისი არ ვიცი და საკუთარი შეცდომების გახსენება კარგ ხასიათზე ნამდვილად არ მაყენებს. ახლაც არ მინდა გახსენება. იმედია ოდესმე ტკბილად გამახსენდება და მათზე დაწერასაც შევძლებ, მაგრამ არა ახლა…

შეცდომა? ან იქნებ მე ასე მაწყობს...

ერთი ფილმი ვნახე, სადაც გზაარეული შვილი მშობლების სახლში ბრუნდება და დედას ეკითხება, მისი შეცდომების გამოსწორება რომ შეეძლოს რას შეცვლიდა და დედა პასუხობს რომ არაფერს, რადგან რომ არა ის შეცდომები, ის ვერ გაარჩევდა კარგს და ცუდს და არ იქნებოდა ისეთი, როგორიც ახლა არის. არის რაღაც ჭეშმარიტების მარცვალი ამ ნათქვამში, მთავარია ეს შეცდომები შემდეგ საბედისწერო არ აღმოჩნდეს…

ახლა კი მინდა მოვნიშნო სიყვარულოვნა და კნუტი. ვნახოთ მათ რა აქვთ ჩადენილი…

მიდით და აარჩიეთ ახლა თქვენი გზა

Advertisements

საკანი

3 თებ

“თავისუფალი მხოლოდ ისაა, ვინც ყველაფერი დაკარგა, რისთვისაც ცხოვრება ღირს” (ერიხ მარია რემარკი)

ჭეშმარიტად!

რატომ უნდა ასოცირდებოდეს თავისუფლება ბედნიერებასთან?!
თავისუფალი ადამიანი ყველგან თავისუფალია! და რისთვის უნდა იცხოვრო მაშინ?
თავისუფალი მხოლოდ გიჟები არიან. როგორ მინდა მეც ერთი მათგანი ვიყო.

“მე არასოდეს მსმენია რაიმე ისეთი დანაშაული, რომლის ჩადენასაც თავად ვერ შევძლებდი” (გოეთე)

ჩადენაზეც არაა, ჩადენა ყველას შეუძლია. ყველაზე უწყინარი ადამიანიც რომ შესაბამის გარემოში მოახვედრო, ასე მოიქცევა. თუ ჩათვლი, რომ ამას საჭიროება მოითხოვს, ყველაფერზე ხდები წამსვლელი. მთავარი ისაა შემდეგ როგორ შეძლებ ცხოვრებას, ან საერთოდ თუ შეძლებ.

შეიძლება ზამთრის სუსხივით ცივ საკანში იჯდე, ოთხ კედელს შუა გამოკეტილი, მაგრამ მაინც შვებას გრძნობდე, თუმცა იქნებ ყველგან შეგეძლოს წასვლა სადაც კი მოისურვებ, მაგრამ მაინც ცარიელი დადიოდე, ისეთი ცარიელი და არაფრისმთქმელი, როგორიც საკნის კედლებია.

ამის მერე შენც თავისუფალი ხარ და ისიც, ვინც საკანში ზის?

პატარა ეშმაკმა ამის გაკეთება მაიძულა და პატარა ანგელოზი პირს არ კუმავს. (ჩემეული)

მხოლოდ ჩადენის სინანული გამოსავალი არაა, სინანულით ვერ გათავისუფლდები. ზედმეტი სინანული თრგუნავს! სინანული რისი მომცემია? მასთან ერთად სიარული ძალიან ძნელია. დიდხანს ვერ აიტან.

აუცილებელი არაა ციხეში იჯდე, შენ თავს ხომ მაინც ვერსად გაექცევი. ის ტკივილი,  მაინც შენთნ იქნება, დღე-ღამეს აგირევს, დროის შეგრძნებას საბოლოოდ დაგიკარგავს, სიზმრისა და რეალობის გარჩევადობას გაგიქრობს. ეს იგივეა, რომ სამუდამო პატიმრობა მოგისაჯონ, განაჩენი მაინც გეცოდინება… მასთან შედარებით სიკვდილიც კი სასჯელის შემსუბუქებად მოგეჩვენება.

ყველა უშვებს შეცდომებს და ყველა ეცემა, ეცემიან ძალიან მწარედ და ვეღარ დგებიან.
საშინელი გრძნობაა, როცა შიგნიდან რაღაც გჭამს და ამ საშინელ ტკივილს ვერაფერი გიჩერებს. ნეტავ ერთი წუთით მაინც გაყუჩდებოდეს, ნეტავ ერთი წუთით მაინც გაყუჩდებოდეს… წამლები? სისულელეა! ისინი არაფერს შველიან. როცა მათი მოქმედება გაივლის თავს უფრო საშინლად იგრძნობ და სულ უფრო მეტი და მეტი გინდა. დრო? იქნებ დრო? შეიძლება ის მართლაც კურნავს, მაგრამ საკმაოდ დიდ შრამსაც ტოვებს, რომელსაც ვერცერთი პლასტიკური ქირურგი ვერანაირი თანხის სანაცვლოდ ვერ მოგაშორებს.

%d bloggers like this: