Tag Archives: გამოცდა

ახალი აგრარული უნივერსიტეტი

4 მარ

რამდენიმე დღის წინ ბლოგერები განახლებული აგრარული უნივერსიტეტის დასათვალიერიელებლად მიგვიწვიეს. მას შემდეგ, რაც პირველი ეროვნული გამოცდების ტალღაში მოვყევი, ხოლო საგამოცდო ცენტრის მიერ აგრარულ უნივერსიტეტში აღმოვჩნდი გადანაწილებული, ცოტა სკეპტიკურად ვიყავი განწყობილი საერთოდ ამ გაურკვეველი ადგილის მიმართ, რომელსაც კიდევ შემდეგი რამდენიმე წელი სიტყვა უნივერსიტეტთანაც კი ვეღარანაირად ვაიგივებდი. როგორც იტყვიან, ბევრმა წყალმა ჩავლო მას შემდეგ და აქ მეორედ აღმოჩენილი სასიამოვნოდ გაკვირვებული დავრჩი.

თავად მისი ისტორია 1929 წლიდან იწყება, როდესაც  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრონომიული ფაკულტეტის ბაზაზე შეიქმნა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. ამის შემდეგ მან სახელი კიდევ არაერთხელ შეიცვალა, ხოლო 2011 წლის  16 მარტს საქართველოს მთავრობისა და აიპ „აგრარული განათლებისა და მეცნიერების ფონდს“ შორის  გაფორმებული „საქართველოს აგრარული განათლებისა და მეცნიერების განვითარების შესახებ“ შეთანხმებისა და „უმაღლესი განათლების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე–13 მუხლის საფუძველზე რეორგანიზებულ იქნა საჯარო სამართლის იურიდიული პირი – საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი არასამეწარმეო (არაკომერციულ) იურიდიულ პირად – საქართველოს აგრარულ უნივერსიტეტად.

 

This slideshow requires JavaScript.

როგორც  ალბათ ფოტოკოლაჟიდან თავადვე შენიშნავდით, მას აღარაფერი აქვს საერთო იმ ძველ და გაპარტახებულ შენობასთან. გარემონტებული და კეთილმოწყობილი აუდიტორიები, ყველა საჭიროებით აღჭურვილი ლაბორატორიები, სადაც თითოეულ სტუდენტს თავისი სამუშაო მაგიდა აქვს ცალკე სამუშაო ყველა პირობით, იქნება ეს უბრალო სინჯარა, მიკროსკოპი და ბაქტერიაც კი, რომლებიც ჩვენც დაგვათვალიერებინეს და ასევე ლაბორატორიაში პატარა აფეთქებაც მოგვიწყვეს. მინდა აღვნიშნო, რომ მართლაც ძალიან საინტერესოა ასეთ გარემოში სწავლა და მუშაობა!  ინფორმაციული ტექნოლოგიების განყოფილებაც საკმაოდ შთამბეჭდავი იყო. თავად უნივერსიტეტის საგამოცდო საგამოცდო ცენტრში არის ასევე ინდივიდუალური კომპიუტერი ყველა სტუდენტისთვის და დამონტაჟებულია კამერები. იგი ასევე დახშულია ინტერნეტისგან, იქ ტელეფონიც კი ვერ იჭერს.
განახლებულ შენობაში ექსკურსიის შემდეგ ბატონ კახა ბენდუქიძესაც შევხვდით, რომელიცმაც შემდეგ უფრო დეტალურად აგვიხსნა ყველა ის ცვლილება, რომელიც აგრარულ უნივერსიტეტში განხორციელდა და სამომავლო გეგმების შესახებაც ბევრი საინტერესო რამ გვიამბო. შეიცვალა ლექტორები, სასწავლო მასალა და რაც ყველაზე მთავარია, თავად დამოკიდებულება დიპლომის მიმართ. არსებულ ფაკულტეტებს ასევე დაემატა ახლებიც და დღეისათვის  უნივერსიტეტში სწავლა მიმდინარეობს 7 ფაკულტეტზე:
•    აგრონომიული
•    აგროსაინჟინრო
•    ბიზნესის ადმინისტრირების
•    ზოოტექნიკური
•    კვების პროდუქტების ტექნოლოგია
•    სავეტერინარო მედიცინა
•    სატყეო
აგრარული უნივერსიტეტი აერთიანებს  სასოფლო–სამეურნეო მიმართულების 14 სამეცნიერო–კვლევით ინსტიტუტს, მის დაქვემდებარებაშია  ამდენივე სასწავლო-საცდელი და ექსპერიმენტული  ბაზა.
უნივერსიტეტი აქტიურად თანამშრომლობს უცხოეთის აგრარული მიმართულების 20-მდე უმაღლეს სასწავლებელთან და ორგანიზაციასთან, რაც თანამშრომლებსა და სტუდენტებს საშუალებას აძლევს  საზღვარგარეთ აიმაღლონ კვალიფიკაცია. უნივერსიტეტში ასევე ვითარდება კულტურის, ხელოვნებისა და სპორტის სფეროები.
სამომავლოდ კი გავიგეთ, რომ იგეგმება კიდევ ახალი ფაკულტეტების დამატებაც. რაც შეეხება აქ სწავლის საფასურს ის მხოლოდ 200 ლარით გაიზარდა და დRეისათვის შეადგგენს მხოლოდ 2450 ლარს.
ვიდეო თემაზე:

ყველაფერში თავად დასარწმუნებლად ნამდვილად გირჩევთ ეწვიოთ შემდეგში ღია კარის დღეს.

Advertisements

ზიგზაგი

25 იან

ზიგზაგი არის სიტუაცია, როდესაც აცდები დადგენილ რუტინას, გზას, ცხოვრების წესს. მაგალითად, თუ სულ დგები 8 საათზე, ზიგზაგის დროს უნდა ადგე 6-ზე, თუ ყოველ დილით სვამ ყავას, ზიგზაგის დროს უნდა სვა ჩაი და ა.შ.”

  1. ძალიან ჩვეულებრივად გავიღვიძე, თითქოს არც არაფერს ვაპირებდი, მაგრამ სახლიდან ფეხი გავდგი თუ არა, აღმოვაჩინე, რომ ლიფტი გაფუჭებული იყო. მომიწია მეექვსე სართულიდან ფეხით ჩასვლა, რაც ჩემთვის გლობალურ კატასტროფასთან ასოცირდება, იმის გათვალისწინებით, რომ მერვედან (იქ ჩემი ტყუპები ცხოვრობენ) მეექვსეზეც კი ფეხით არ ჩამოვალ, თუნდაც ლიფტს საათი ველოდო.
  2. გზაში (გამოცდაზე მივდიოდი და იმიტომ ვიკადრე ფეხით ჩამოსვალა) ჯგუფელმა მომწერა დღეს გამოცდა არ იქნებაო. რომ გითხრათ ძალიან მეწყინათქო (მიუხედავად იმისა, რომ უკვე გარეთ ვიყავი), მოგატყუებთ. მე კი ტყუილები ძალიან, ძალიან არ მიყვარს (იმდენი ჩემ თავს რა ვუთხარი რაც ეს სიმართლე იყოს).
  3. სახლში დაბრუნება გადავწყვიტე და უკვე უკანა გზაზე აღმოვაჩინე, რომ გასაღები დამრჩენოდა (ეს კიდევ რა არის, საფულე იმ სიხშირით მრჩება ყველგან, რა სიხშირითაც შუქნიშანზე წითელი ინთება)

ეს სამი მიზეზი უკვე საკმარისი აღმოჩნდა, რომ ზეციური ნიშანი მიმეღო და გადავწყვიტე მთელი ეს დღე ის მეკეთებინა, რასაც სულ არ ვაპირებდი.

ქვემოთ წარმოგიდგენთ სადამდე მეყო ნერვი:

დავხუჭე თვალი (ცალი) და გავაჩერე პირველივე ტრანსპორტი. ასვლის შემდეგ აღმოვაჩინე, რომ ვიჯექი #192-ში სამარშრუტო ტაქსში, რომლის ღირებულებაც 50 თ. გახლდათ (ეს ისე). სანამ ჩემს ფლეილისტში ქოლდფლეის ევანესენსი შეცვლიდა, უკვე რაღაც უცხო უბანში გადავუხვიეთ. ფანჯრიდან ერთ-ერთ მაღაზიასთან ძალიან ლამაზი და ფუმფულა ფისო დავინახე (კატებზე მეკეტება), ჰოდა სასწრაფოდ მოვითხოვე გაჩერება და ჩამოვედი, თან საოცრად მწყუროდა (დღეს ცხელოდა). ლიკანი ვიყიდე, ცოტა კატას ვეთამაშე და მობილურმაც დაიწკრიალა. -ალო, როგორ ხარ? ბლა, ბლა, ბლა… არა, მართლა? მატყუებ! ბლა, ბლა, ბლა… კაი, მოვალ. გათიშვიდან 2 წუთში მივხვდი, არ წავიდოდი. ფეხით ვიწანწალეთ მე და ფისომ იმ უბანში. რაღაცნაირი საყვარელი უბანი იყო. ცოტა გვიან იმ  სპორტდარბაზშიც შევიარე, სადაც შარშან ამ დროს დავდიოდი და ვერ გავიგე რატომ მივატოვე. გადავწყვიტე ისევ დამეწყო, ოღონდ ამჯერად აუზზე სიარული ვარჩიე, ჰოდა ჩემს ბიძაშვილს დავურეკე, რადგან ვიცოდი, ის დადიოდა სადღაც კოსტავაზე. აღმოჩნდა, რომ სწორედ დღეს მიდიოდა (აი, რაღაცა თუ არ არსებობს რა). პეკინზე შეხვედრაზე შევთანხმდით. სანამ მოვიდოდა ერთ-ერთ მაღაზიაში ლამაზი შარფი ვიყიდე. ლუკაც მალე მოვიდა. მივყევი და მომეწონა. იქიდან გამოსულებმა (7 სთ.) აღმოვაჩინეთ, რომ დაღამებულა და აცივებულა. სახლში წასვლის აზრმა გამიელვა და რა იქნებოდა მთელი ეს დღე თუ ავტობუსით არ დავბრუნდებოდი! ბილეთიც კი ჩემი ხელით ავიღე (თითზე ჩამოსათვლელია ის შემთხვევები, როდესაც ავტობუსში ავდივარ და მაინც ის აპარატი სულ ჩემზე ჭედავს).

მოვედი და ლიფტი ისევ გაფუჩებული დამხვდა. ფეხით ამოსვლისას გავიფიქრე, იქნებ ლეპტოპიც არ ჩამერთო დღესთქო. მთელი 6 სართული ვფიქრობდი… ოთახში შესვლისას პირველი მზერა მაშინვე საწოლისკენ გავაპარე, სადაც დილით დატოვებული მეგულებოდა… დანარჩენს თვითონაც მიხვდებით…

%d bloggers like this: